Al meer dan 700 aanmeldingen kreeg ik binnen op mijn oproep of jullie me willen helpen om een museumzaal te vullen met poppetjes gemaakt van houten speelgoedblokjes van de kringloop. Ik kan het bijna niet geloven, het is fantastisch!

Ik zet hier even de belangrijkste informatie op een rijtje voor iedereen die mee wil doen.

Het visioen
Ik zie een museumzaal voor me vol met duizend (of meer!) poppetjes, een afspiegeling van de creatieve mensen van Nederland (en België). Een samenwerking die verbondenheid creëert. Hoe mooi zou het zijn als we een echte plek krijgen. Ruimte voor de kunstenaars!

Creatief
1. Je mag een poppetje/poppetjes maken precies zoals jij het wil, mits het gemaakt is van houten speelgoedblokjes. De precieze afmeting maakt niet zoveel uit
2. Alles mag, dus met verf, poscastiften, elk materiaal dat je wil, leef je uit
3. Het maakt niet uit als je weinig creatieve ervaring hebt, alles is kunst en alles is mooi, weg met je blokkades (haha, BLOKkades)
4. Uitleg, inspiratie, welke materialen ik gebruik: je vindt het op mijn instagrampagina. Het eerste bericht met als titel HANDLEIDING VOOR HET MAKEN VAN EEN BLOKPOPPETJE

Praktisch
1. Je voorziet elk poppetje van de voornaam en achternaam van de maker en op een begeleidend briefje schrijf je nogmaals de naam en het bijbehorende mailadres
2. Je mag meerdere poppetjes maken en inzenden (dus ook met je klas, collega’s, van of met je familie, of wat dan ook. Maak je blokpoppetjes met je klas/BSO/cliënten? Zorg er dan voor dat op elk poppetje de naam van de inzender staat zodat ik dat kan koppelen aan het briefje met naam en mailadres. De naam van de leerling hoeft er niet op als dat lastig is qua AVG)
3. Het poppetje/de poppetjes die je naar mij opstuurt worden van mij, ik kan ze je niet teruggeven of sturen
4. Het kan zijn dat ik de poppetjes gebruik op mijn sociale media, op een folder of flyer of in een boekwerk of andere drukvorm

Financieel 
1. Je krijgt geen vergoeding voor jouw poppetje(s)
2. Inkomsten die voortvloeien uit een eventuele expo kunnen niet gedeeld worden met de afzonderlijke makers (ik hoef er zelf niets aan te verdienen maar een eventueel museum of andere instantie zal wellicht geld verdienen aan een ticketprijs. Als ik besluit hier een boek van te maken heb je geen recht op een deel van de inkomsten.)
3. De verzendkosten voor het opsturen van de poppetjes zijn voor jou, als je in de buurt woont mag je ze ook af komen geven

Deadline
Er is op dit moment geen echte deadline. Wat ik op dit moment doe is vooral blokpoppetjes verzamelen. Hoe meer en hoe sneller hoe beter want zodra ik er heel veel heb kan ik aan eventuele expositielocaties laten zien dat het een project met potentie is.

Disclaimer
Mocht het animo voor deze actie toch tegenvallen, mocht er geen plek zijn om het geheel tentoon te stellen, of er is iets anders waardoor dit hele plan niet gaat lukken, dan blijven de poppetjes in mijn bezit, ik kan ze niet terugsturen

Alle communicatie van en informatie over dit project verloopt via instagram, mijn website (octaviewolters.nl) of via een persoonlijke mail. Houd dus vooral deze kanalen in de gaten.

Als je hiermee akkoord bent en je wil nog steeds meedoen dan mag je me een mailtje sturen: octaviewolters@gmail.com

Haassie hupt lekker door. Vandaag in Mezza. Als tip van boekhandelaar Henk Schulte van Het leesteken in Purmerend.
‘Wil je de verkoopcijfers weten?’ appte uitgever Emile een paar weken geleden.
‘Alleen als ze niet tegenvallen,’ antwoordde ik. 
Ik hou graag alles in de gaten en onder controle als het om mijn werk gaat. Maar ik ben natuurlijk diep vanbinnen ook gewoon een onzekere kunstenaar. 
De verkoopcijfers vielen verre van tegen. Toch een opluchting. Dank voor iedereen die het al kocht, voor alle mailtjes en berichtjes, voor de persoonlijke verhalen die ik mocht horen en lezen. Over moeders die er nog zijn, over moeders die er niet meer zijn, over moeders die ziek zijn. Over dochters, over familiebanden, over tranen, over geluk, over dingen die niet goed zijn gegaan en losgelaten moesten worden, maar vooral: over heel veel liefde. Het maakt me gelukkig dat mijn lieve Haassie dat allemaal losmaakt.

Hoe het begon
Het begon ermee dat ik de afgelopen maanden bij de kringloop alle houten speelgoedblokjes opkocht. Die schilderde ik in allerlei kleuren maar ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Welk doel dat diende, behalve dan dat ik er blij van werd. Tot deze week het project zich ineens uitbreidde. In plaats van de blokjes in effen kleuren te schilderen maakte ik er poppetjes van. Daarvan maakte ik een filmpje voor instagram. Dat werd een doorslaand succes: iedereen ging thuis ook blokpoppetjes maken.

Een visioen: een museumzaal vol poppetjes
Ik kreeg ineens een beeld voor ogen, een museumzaal vol met poppetjes. Ondertussen ging ik verder aan de slag met mijn collectie, ik schilderde mijn hele gezin na, W, twee dochters en Wiesje. Het zag er geweldig uit. Wat als heel creatief Nederland eens mee zou doen en we echt een zaal zouden kunnen vullen met poppetjes die allemaal zouden staan voor onszelf?

Ik plaatste een oproep op instagram, wie doet ermee?
De mailtjes stroomden binnen. 

Wil jij ook meedoen? Alleen of met je klas, vrienden of collega's? Ik heb een mail opgesteld voor iedereen die geinteresseerd is in dit project.

Wil je meedoen of meer weten?
Mail naar octaviewolters@gmail.com

Nieuw in de WEBSHOP

 Het romantische plaatje van de kunstenaar die helemaal opgaat in zijn werk is niet waar. Als kunstenaar heb je een bedrijf te runnen, dus een deel van je werkzaamheden bestaat nu eenmaal gewoon uit facturen maken, mailtjes beantwoorden, een printer die kapot gaat, telefoontjes over en weer met de lijstenmaker, een internationaal pakket dat voor de tweede keer retour bezorgd werd omdat de posterijen weer eens zaten te knoeien, mensen die niet meewerken, gedoe, chaos en toestanden. 

Maar tegelijkertijd is het ook wel waar. Want tussen al deze bedrijven door ben ik wél de kunstenaar die helemaal opgaat in het werk. Haren in de war, overal inkt, niks doet er meer toe, vol in de stroom en de wereld kan vergaan, ik zou het niet eens merken. Het grote ding is: deze ruimte is er niet vanzelf. Deze ruimte moet gecreëerd worden. Het is een actief werken om in deze staat te komen. 

Als ik zou willen dan zou ik mijn dagen van negen tot vijf kunnen vullen met praktische zaken, met telefoontjes, mailtjes, regeldingen. Maar ik kies ervoor om de ruimte te maken om volledig weg te zinken in mijn werk. Dat lukt echt niet altijd, soms moet ik mezelf eraan herinneren dat ik dat zelf moet doen, dan is de bevrediging van wereldse klusjes afhandelen lekker en snel. Een quick fix naar validatie: zo, dat heb ik afgetikt, schouderklopje voor mezelf.

Kortom. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Het romantische leven van de kunstenaar kán bestaan, maar het is altijd een keuze.