Vergrendeling (23-03-2020)

Op de donderdagmiddag voor de vergrendeling reisde ik voor het laatst met de trein. Ik had even getwijfeld of ik dat wel moest doen, maar ik wilde de angst geen ruimte bieden en fietste naar het station. Op het perron was het stil, in de coupé zat ik met één andere reiziger, een meisje dat steeds haar neus ophaalde, ik ging een bankje verderop zitten en constateerde dat ik zelf ook een loopneus had door de fietstocht en vond dat ik niet zo stom moest doen.
Ik reisde naar Zuid-Limburg, het was niet zo ver, een paar stations later stapte ik weer uit. Ik had afgesproken met iemand die de plattegrond van mijn leven al eens gelopen heeft, jaren eerder weliswaar, en in een ander decor, maar die de route kent, de wegen, de wegopbrekingen en de doodlopende stegen. Hoewel we elkaar nog niet zo lang kennen, voelt hij als een dierbare vriend.
Ik keek door het muurbrede raam van zijn zolderkamer naar buiten, in de verte de stad met de karakteristieke kerktoren, nog weer verder de glooiende heuvels waar ik zo van hou. Het was zonnig en ook al was het buiten koud, hier achter het glas gloeide de warmte tegen mijn buik. 
We spreken niet zoveel, hij en ik, soms zitten we een poosje in stilte.
Soms, als ik hem een verhaal vertel, zeg ik halverwege: ik weet niet meer wat ik moet zeggen.
Dan antwoordt hij: er zijn geen woorden voor, maar ik begrijp het wel.
Met spaarzame zinnen leidt hij me door de straten van de plattegrond die ik zo goed ken, maar steeds wijst hij me op dingen die me nooit eerder zijn opgevallen. 
Na een poosje nam ik afscheid, en diep van binnen had ik sterk het gevoel dat ik hem voorlopig niet meer zou zien. Ik trok mijn jas aan, deed mijn sjaal om.
'Het wordt tijd dat je uitbreekt, Octavie,' zei hij zacht.
Dat vond ik mooi gezegd, zelf voelde ik al een tijdje dat er een transitie op handen is, hoe of wat weet ik nog niet, maar er ligt een bevrijding op me te wachten.
Drie dagen later werd het land vergrendeld.
En nu wacht mijn geest in stil geduld tot een opening zich openbaart, waar dan ook.