/Verhalen/
/Webshop/
/Dossier Voorland/
/Vlogs/
/Faq/
/Contact/
/Account/
/Winkelmandje/

Anders (01-11-2022)

Als ik iets van de afgelopen jaren (een pandemie, een dierbare met een levensbedreigende ziekte) geleerd heb dan is het dat alles, maar dan ook alles, in één klap kan veranderen. Het heeft me op een vreemde manier rustiger gemaakt, ik heb niet meer het gevoel dat ik grip op de dingen kan houden en dus probeer ik het ook niet meer. Wel denk ik nog wel eens met weemoed terug aan de tijd dat ik kon geloven dat alles voor heel lang zo bleef als het was, en dat veranderingen altijd traag en gedoseerd binnen kwamen glijden zodat ik tijd genoeg had om eraan te wennen. Het vertrouwen in een troostende status quo is voorgoed verleden tijd. 
Onze oudste dochter wordt in januari achttien. Ik zeg dat niet graag, dat ze bijna achttien is, ik zeg liever dat ze zeventien is, dat houdt namelijk in dat ze nog niet volwassen is, dat houdt in dat ze nog gerechtvaardigd bij ons hoort, onder onze vleugels, in ons huis.
Komende december, een maand voor haar verjaardag, verhuizen we, ze had grote plannen om haar nieuwe kamer zelf op te knappen, ze zocht verf uit en behang en verheugde zich om te gaan schilderen. Maar de realiteit haalde haar in, ze ging op reis met haar klas naar Rome en toen ook nog met een vriendin op pad, uiteindelijk was ze twee opeenvolgende weken op vakantie en stonden W en ik haar muur te sausen, want ja, zo gaat dat dus.
Vrolijk had ik haar uitgezwaaid toen de bus met haar erin de parkeerplaats bij school afreed. Rome, geweldig, die reis had ik zelf 28 jaar geleden ook gemaakt en nog wel met dezelfde leraar Latijn, een wonderlijk toeval. Ik had haar op het hart gedrukt te gaan genieten en alles in zich op te nemen, ongeduldig had ze me van zich afgeschud, als je bijna achttien bent zit je niet meer te wachten op goede adviezen van je moeder, dan wil je het natuurlijk allemaal op je eigen manier doen.
Ondanks het opgewekte afscheid liep ik rest van de dag met een trekkerig gevoel rond, die nacht sliep ik slecht, de volgende ochtend hees ik me krakend van zwaarmoedigheid uit bed. Ik begreep niet waar ik last van had, ik gunde haar deze reis zo, wat zat me toch zo dwars? Pas nadat ik tegen het einde van de ochtend het berichtje had gekregen dat ze veilig aan was gekomen snapte ik het. Met het wegrijden van de bus was het onzichtbare lijntje tussen haar en mij opgerekt als een postelastiek, het rubber trok aan mijn ziel. Ik had wel eens gelezen over foetale cellen die in het lichaam van de moeder aangetroffen worden decennia nadat de baby is geboren en vice versa: de cellen van de moeder die in het bloed en weefsel van het kind blijven ver na de bevalling. Geen wonder dat haar hele vertrek voelde als onnatuurlijk en losgescheurd, een deel van mij was vijftienhonderd kilometer van me verwijderd. Een aantal van mijn cellen zat in de Italiaanse zon aan een pizza terwijl ik hier mismoedig donkerroze verf op een muur aan het smeren was.
'Het voelt een beetje oneerlijk,' zei ik tegen W. 'Zeventien jaar geleden kon ze nog niet omrollen zonder onze hulp en nu moeten we haar alleen op vakantie laten gaan.'
W lachte.
Ik vertelde hem over hoe ik haar als baby vaak op mijn schoot legde en dan fantaseerde hoe ze er later uit zou zien.
'En?' vroeg W. 'Klopt het nu een beetje met hoe je je haar voorstelde?'
Ik schudde mijn hoofd. Ik kon me niet goed herinneren wat voor een beeld ik precies had maar ik wist wel dat alles anders was dan ik toen dacht.
'Hoe dan?' vroeg W.
Ik haalde mijn schouders op, zocht naar woorden.
'Zeventien jaar geleden kende ik haar nog niet, nu wel,' antwoordde ik.
Ik dacht even na.
'Zeventien jaar geleden zag ik een plaatje voor me, nu weet ik dat het plaatje maar een heel klein onderdeel is van het hele, het volledige mens dat ze geworden is.'


Deze pagina delen:  


Schrijver, beeldend kunstenaar. Lino- en houtsnede, illustratie.

VOORLAND (Ambo|Anthos, 2016)
SLOT (Gloude, 2020)
HET LIED VAN DE SPREEUW (Ploegsma, 2021)

Published author and linocut printmaker from The Netherlands.

//Vragen? Je kunt me mailen op octaviewolters@gmail.com//

DE WEBSHOP IS OPEN
MEER INFO VIA octaviewolters.nl/webshop

www.twitter.com/octaview
www.facebook.com/octaviewolters

© Alle content, in woord, beeld en concept is van Octavie Wolters.
Algemene voorwaarden     Verzenden en levering