Lino lesweek Hogeschool voor de Kunsten Hasselt (30-08-2026)

 Ik was een ontzettend verlegen meisje vroeger, ik lag nooit zo goed in groepen, begreep andere mensen vaak niet, was het buitenbeentje en ik was daarom ook altijd een beetje bang voor mensen die zich groepsgewijs bewogen.

Dus toen ik gevraagd werd om een vierdaagse lino-cursusweek in Hasselt te leiden voor een groep van 22 mensen heb ik daar even heel diep over na moeten denken. Maar toen ik bedacht dat het zou betekenen dat ik een week lang met 22 mensen lino’s zou mogen maken, toen klaarde mijn hoofd op. En zei ik ja.

De afgelopen week heb ik met de fijnste, liefste, warmste, meest toegewijde groep mensen uit mijn hele leven lino’s gemaakt. Ik leerde ze de kneepjes van het vak, we maakten chine collé’s, tweekleurendrukken, meerkleurendrukken. We schetsten in de Japanse tuin, ze drukten shirtjes, experimenteerden met kleur en techniek, met verschillende soorten papier, gradient kleurverloop, we keken naar de basis van een goed ontwerp. 

Ik stapte over mijn heimwee en logeerangst heen en sliep in een heerlijk hotel. Ging uiteten met de lieve mensen van Villa Verbeelding en mijn mededocent Leo. We praatten eindeloos over ons vak, zo vaak kom ik geen mede-hybride tegen, schrijver en tekenaar in één dus ik heb er even alles uitgehaald.

Mijn groep werd me in vier dagen tijd dierbaarder dan ik ooit had kunnen denken. Ieder met zijn eigen verhalen en motivaties, ieder met zijn eigen stijl. Ik heb ze naast alle techniek 1 ding bovenal willen meegeven en dat is dat ik hoop dat ze kunnen staan voor wie ze zijn en wat ze maken. Dat ze hun eigen weg leren volgen, hun eigen stijl gaan voelen. Dat ze alles mogen maken wat zij willen. En dat alles goed is.

Het was een fantastische week en ik ga hier met heel veel geluk op terugkijken.