/Verhalen/
/Webshop/
/Dossier Voorland/
/Vlogs/
/Faq/
/Contact/
/Account/
/Winkelmandje/

Nat (04-11-2022)

'Hoi?' zei ik.
Ik stond in de supermarkt, hijgend want gehaast en nu ging ook mijn telefoon nog. Eigenlijk wilde ik hem helemaal niet opnemen maar het was Lowie, de jongen die een deel van mijn nieuwe atelier aan het aftimmeren is, die belde vast niet voor niks. Ik zette mijn mandje even op de grond.
'Eh ja,' zei Lowie. 'Ik sta in je atelier en eh...'
Ondertussen zocht ik met mijn ogen de rekken af. Waar hadden ze de zelftesten ook alweer staan? W had vanochtend de laatste opgemaakt en bleek positief, toch ook maar even mezelf en de rest van het gezin testen. Ik kon het er eigenlijk niet echt bij hebben, na bijna vijf weken klussen in het nieuwe huis voel ik me tamelijk gesloopt. De eerste helft van de week was ik bovendien door mijn rug gegaan en dat was nog steeds niet over. Maar! Het schoot allemaal wel lekker op. Afgelopen weekend hadden we mijn atelier net prachtig wit geverfd. Een plaatje.
'Nou ja, het staat hier dus blank,' zei Lowie.
Ik knipperde met mijn ogen.
'Blank?' vroeg ik.
'Ja, er staat een laag water op de vloer.'
'Niet.'
'Wel.'
Ik dacht aan afgelopen nacht. Volgens mij had het niet geregend. Waar kon er in hemelsnaam nattigheid vandaan zijn gekomen?
Snel rekende ik mijn zelftesten af en racete naar het nieuwe huis. Daar stond Lowie, hij was maar vast begonnen wat spullen naar buiten te sjouwen. Uit de schuurmachine sijpelde een straaltje goor water.
'NEE,' kermde ik.
'Ja nee, ja,' zuchtte Lowie een beetje hulpeloos.
Er zat niets anders op, ik toog naar huis om mijn regenlaarzen aan te trekken en een voorraad dweils op te halen. De coronapatiënt zat gezellig aan de telefoon met zijn collega's, nergens last van, het hoogste woord. Door een kiertje van de werkkamerdeur siste ik wat er aan de hand was. Hij sloeg zijn hand voor zijn mond.
'Waar kan dat water toch vandaan zijn gekomen?' vroeg ik, mijn broek in mijn laarzen proppend.
De patiënt werd een beetje rood.
'Ik heb aan de waterafvoer gewerkt en hem daarna niet afgesloten,' fluisterde hij.
Uitstekend.
De rest van de ochtend sopte ik met mijn krakende rug beige afvoerwater uit mijn net geschilderde, blinkend witte atelierruimte. 
'Moet ik helpen?' piepte de coronalijder van een afstandje.
'NEE,' brulde ik.


Deze pagina delen:  


Schrijver, beeldend kunstenaar. Lino- en houtsnede, illustratie.

VOORLAND (Ambo|Anthos, 2016)
SLOT (Gloude, 2020)
HET LIED VAN DE SPREEUW (Ploegsma, 2021)

Published author and linocut printmaker from The Netherlands.

//Vragen? Je kunt me mailen op octaviewolters@gmail.com//

DE WEBSHOP IS OPEN
MEER INFO VIA octaviewolters.nl/webshop

www.twitter.com/octaview
www.facebook.com/octaviewolters

© Alle content, in woord, beeld en concept is van Octavie Wolters.
Algemene voorwaarden     Verzenden en levering