Raaigras (01-11-2024)

Naast de ganzen en kraanvogels zijn ook de reigers druk. Ik weet niet precies waarmee maar ze lijken lawaaiïger dan gedurende het voorjaar en de zomer. Ik schrik altijd van een reigerschreeuw, het klinkt rauw en luid, meer naar een zwijn dan naar een ranke vogel. Ik moet denken aan het verhaal dat ik niet lang geleden las. Een vrouw vond een jonge spreeuw, hij was gewond. Ze lapte het beestje op maar vliegen kon hij niet meer dus ze besloot een volière voor hem te bouwen. Ze luisterde naar zijn geluiden, spreeuwen zijn imitators en bauwen alles na wat ze horen. Ze besloot hem De mond te noemen en probeerde bij elk geluid dat hij maakte te achterhalen wat het oorspronkelijke geluid was geweest dat hij gehoord had. Dat lukte meestal vrij goed maar bij één geluid bleef ze steken. Een soort schril, hoog trilgeluid. Hoezeer ze haar best ook deed, ze kon maar niet bedenken waar dit vandaan kwam. Uiteindelijk bedacht ze een theorie: het hoge trillen was het geluid van dinosaurussen, doorgegeven door de eeuwen en spreeuwengeneraties heen. En nu klonk de oeroude dinosaurusroep in de volière in haar huis, uit een spreeuw die De mond heette.

Natte sneeuw joeg door het bos, Trui kon zich niet herinneren hoe het was om warme voeten te hebben. De dikke sokken in haar klompen waren nat, de bosgrond zompig, ze liep met de grote teil naar de schuur om aardappelen te halen. Een jonge Duitser lag te slapen op een stapel jute zakken, hij werd wakker toen ze de teil op de grond zette, ze had geen zin om zachtjes te doen voor hem. Toch was hij vriendelijk, hij klopte het stof van zijn uniform, ze schatte hem nauwelijk vijftien. Hij probeerde een gesprekje met haar aan te knopen, ze reageerde onwillig, maar hij leek het niet door te hebben en kletste gewoon door. 
'Er komt een staakt-het-vuren met kerst,' vertelde ze even later in de schuilhut.
Matthieu lag op zijn matras, hij richtte zich op en zette zijn hand onder zijn hoofd.
'Hoe weet je dat?'
'De Duitser vertelde het.'
Matthieu liet zich weer zakken en staarde naar het plafond.
Twee dagen geen kanonnengebulder, twee dagen relatieve rust, twee dagen geen oorlog.