Ruimte maken (27-02-2026)

 Het romantische plaatje van de kunstenaar die helemaal opgaat in zijn werk is niet waar. Als kunstenaar heb je een bedrijf te runnen, dus een deel van je werkzaamheden bestaat nu eenmaal gewoon uit facturen maken, mailtjes beantwoorden, een printer die kapot gaat, telefoontjes over en weer met de lijstenmaker, een internationaal pakket dat voor de tweede keer retour bezorgd werd omdat de posterijen weer eens zaten te knoeien, mensen die niet meewerken, gedoe, chaos en toestanden. 

Maar tegelijkertijd is het ook wel waar. Want tussen al deze bedrijven door ben ik wél de kunstenaar die helemaal opgaat in het werk. Haren in de war, overal inkt, niks doet er meer toe, vol in de stroom en de wereld kan vergaan, ik zou het niet eens merken. Het grote ding is: deze ruimte is er niet vanzelf. Deze ruimte moet gecreëerd worden. Het is een actief werken om in deze staat te komen. 

Als ik zou willen dan zou ik mijn dagen van negen tot vijf kunnen vullen met praktische zaken, met telefoontjes, mailtjes, regeldingen. Maar ik kies ervoor om de ruimte te maken om volledig weg te zinken in mijn werk. Dat lukt echt niet altijd, soms moet ik mezelf eraan herinneren dat ik dat zelf moet doen, dan is de bevrediging van wereldse klusjes afhandelen lekker en snel. Een quick fix naar validatie: zo, dat heb ik afgetikt, schouderklopje voor mezelf.

Kortom. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Het romantische leven van de kunstenaar kán bestaan, maar het is altijd een keuze.