/Verhalen/
/Webshop/
/Dossier Voorland/
/Vlogs/
/Faq/
/Contact/
/Account/
/Winkelmandje/

Het lied van de spreeuw (04-10-2021)

Vanaf vrijdag 1 oktober ligt Het lied van de spreeuw in de boekhandel in Nederland en België. Ik ben ontzettend blij en trots, het klinkt misschien gek om dit over een prentenboek te zeggen, maar dit boek is van alles dat ik maakte misschien wel het meest autobiografisch. Het ligt me heel nauw aan het hart. 

Je kunt Het lied van de spreeuw in elke boekwinkel kopen maar mocht je heel graag een gesigneerd exemplaar willen dan kun je hem bestellen via mijn webshop. Ik verstuur alle boeken in een handgedrukt doosje. VERZENDING ALLEEN BINNEN NEDERLAND. 


Fien en Puck (27-09-2021)

Ik weet niet zo goed hoe het gekomen is maar sinds ik me kan herinneren doe ik een spelletje in mijn hoofd waarbij ik eerste letters van samenstellingen verwissel. Als ik een samenstelling (of een woordcombinatie) tegenkom dan probeer ik altijd even uit of er een nieuw woord ontstaat, zo is er het pokkenbootje (bokkenpootje) en het schattenwijfje (wattenschijfje) en noem ik mezelf bij vlagen Woctavie Olters, omdat ik dat nu eenmaal grappig vind (vappig grind). Nu doe ik dat al een jaar of dertig, schat ik, en echt een doorbraak heeft het nog niet opgeleverd.  De beste zijn al bekend en eroverheen ben ik nog nooit gekomen (spillenbeen, bankstel). Het moment dat deze hobby me wat dwars zat was toen de kinderen op vakantie vriendinnetjes ontmoetten die Fien en Puck heetten, ik mijn hoofd waren dat dus, tja. Krijg dat er maar eens uit. Soms denk ik bij mezelf: Woctavie Olters, nu heb je anderhalve universitaire studie gedaan en dit is de bezigheid waaraan je je analytisch vermogen verkwanselt.
Hoe dan ook, vorige week vertelde ik dat je mijn prentenboek gesigneerd kunt voorbestellen via mijn webshop en dat leverde tot mijn verbazing al een enorme hoeveelheid reserveringen op. Ik vond het zo mooi dat zoveel mensen mijn boek ongezien al wilden kopen dat ik bedacht dat ik het dan als blijk van waardering heel mooi zou gaan verpakken. Dus vandaag druk ik honderdvijftig dozen vol met spreeuwen.
Vorige week las ik in een krantenartikel een betoog van een oud politicus die vond dat als je gestudeerd had je dan iets voor de maatschappij moest terugdoen. Ik moest daar even over nadenken, met mijn hoofd dat het altijd druk heeft met woordverhaspelingen en spreeuwen op verpakkingsmateriaal, doe ik eigenlijk wel zoveel voor de maatschappij? Ik kwam tot de conclusie dat ik vind dat iedereen vooral moet doen waar hij gelukkig van wordt. En dat de maatschappij daar uiteindelijk het meeste heil van ondervindt. (Eil van hondervindt.)


Het lied van de spreeuw (17-09-2021)

Het lied van de spreeuw (uitgeverij Ploegsma) ligt vanaf begin oktober in alle boekhandels in Nederland en België, en is via de online winkels te koop. Mocht je het graag gesigneerd willen bestellen dan kan dat bij mij persoonlijk.

Reserveren kan via mijn webshop. Zodra het binnen is stuur ik het naar je op. 

De spreeuw vliegt over het land en wil zingen over al het moois dat hij ziet. Hij vraagt de vogels die hij kent om raad: wat moet ik in ieder geval niet vergeten te vertellen?

Een boek over het vinden van schoonheid in het alledaagse. Als je maar goed kijkt...

'Het is geweldig knap hoe het Octavie lukt, met haar fijngevoelige verhaal over het leven, mij zo te raken met een linosnedetechniek die zo robuust is! Elke spread is een kunstwerk op zich.'
-Illustrator en schrijver Mark Janssen


Horizon (16-09-2021)

Ik had een vreemde week. Verdriet, narigheid en fijne dingen wisselden elkaar in hoog tempo af. Het ene moment zat ik een rouwgedichtje uit te zoeken voor een veel te jong iemand, het andere moment stond de spoedkoerier op de stoep met een eerste, nog ongebonden versie van mijn prentenboek. In mijn mailbox buitelden de nieuwe opdrachtgevers over elkaar heen met mooie aanbiedingen maar miste ik dat ene mailtje waar ik, misschien tegen beter weten in, op had gehoopt en dat stak zo’n paar dagen onderhuids, als een splinter die je niet ziet maar wel bij iedere stap voelt.
Ik sneed deze prent, een lino maken helpt, weghalen wat te veel is tot er niks overblijft dan een paar lijnen die een meeuw blijken te zijn die hoopvol in de verte kijkt.


Vrijheid (26-08-2021)

Mijn prentenboek heeft een beetje vertraging. Dat komt doordat er een wereldwijd papiertekort is en dat komt weer doordat iedereen tijdens de coronacrisis alles online ging bestellen, daarvoor waren dozen nodig en dus karton. Alle papierpulp die nodig was voor mijn boek zit nu, kortom, in lelijke Zalandodozen. Het is natuurlijk erg jammer maar ik voel me hierdoor wel onderdeel van een grote mondiale keten, een schakel in een wereldwijde sequentie, sterker nog: ik heb me nog nooit zo verbonden gevoeld met de actualiteit dus mij hoor je niet klagen.
Overigens heb ik überhaupt geen reden tot klagen. Zo was ik vorige week in de universiteitsbibliotheek van Leiden, daar kreeg ik een persoonlijke rondleiding van de conservator van het prentenkabinet. De drie linosneden die hij heeft aangekocht waren helaas nog niet te zien in de collectie maar dat kwam doordat ze bij de restarateur liggen. Die lijmt ze op mooie onderplaten waardoor ze goed bewaard blijven voor de eeuwigheid. Ik vond het lang een wonderlijke gedachte dat mijn werk de eeuwigheid gaat doorbrengen naast dat van Rembrandt en consorten, maar hier in het kabinet bekroop me een vreemd relativerend gevoel. De nabijheid van het werk van de oude meesters in de context van dit eeuwenoude archief maakte het in mijn hoofd minder, nu ja, goddelijk. Je kunt enorm hoogdravend doen over de kunsten, en dat zijn ze natuurlijk ook, maar als kunstenaar ben je ook gewoon heel vaak bezig met banale zaken, het uitrekenen hoe groot je vel papier moet zijn, de boel op maat snijden, bedenken hoe je iets gaat aanpakken. Plotseling drong tot me door dat we vakbroeders waren, de oude meesters moeten met dezelfde praktische kwesties hebben geworsteld als ik, zittend op een doordeweekse dag aan mijn werktafel.
Na afloop van het bezoek aan de conservator dronk ik wat in het Hortuscafé met Marika. Ze geeft les aan de Leidse universiteit en we bespraken de introductie die net begonnen was, op de heenweg had ik overal groepjes eerstejaars gezien. Ik moest denken aan mijn eigen introductie, lang geleden alweer, een jonge studente Nederlands. Ik herinner me dat ik geen idee had hoe mijn toekomst eruit zou gaan zien en dat me dat een heerlijk gevoel van vrijheid gaf. En ik constateer, nu ik dit schrijf, dat ik datzelfde gevoel op dit moment in mijn leven ook heb.


Pagina 10 van 45


Schrijver, beeldend kunstenaar. Lino- en houtsnede, illustratie.

VOORLAND (Ambo|Anthos, 2016)
SLOT (Gloude, 2020)
HET LIED VAN DE SPREEUW (Ploegsma, 2021)

Published author and linocut printmaker from The Netherlands.

//Vragen? Je kunt me mailen op octaviewolters@gmail.com//

DE WEBSHOP IS GESLOTEN
MEER INFO VIA octaviewolters.nl/webshop

www.twitter.com/octaview
www.facebook.com/octaviewolters

© Alle content, in woord, beeld en concept is van Octavie Wolters.
Algemene voorwaarden     Verzenden en levering