/Verhalen/
/Webshop/
/Dossier Voorland/
/Vlogs/
/Faq/
/Contact/
/Account/
/Winkelmandje/

Wandelberichten 1 (11-06-2018)

Ik was er al jaren niet meer geweest, in de O. Meestal als ik ga wandelen kies ik een plek ten noorden van de stad waar ik woon, ik weet eigenlijk ook niet waarom. Misschien omdat ik daar nog iets te zoeken heb. De O ligt naar het zuiden, vlak bij het dorp waar ik ben opgegroeid. Vroeger kwam ik er vaak, maar nu was ik al bijna vergeten dat het bestond.
De naam is een beetje vreemd, het komt van Ohe, wat waarschijnlijk van Oë is afgeleid, dat vruchtbare grond langs een rivier betekent. Dat klopt, want verderop, achter de grote boerderij, in het lagergelegen dal, stroomde de Roer. Al kon ik de rivier zelf niet zien, ik zag wel het lint van oeverbegroeiing dat meanderend door het landschap ging.
Ik liep op het smalle pad tussen de glooiende velden. Aan de ene kant stond het koren, grijsgroen en stram nog, straks als het geel is, wordt het leniger en zal het meewaaien met de wind. Aan de andere kant stonden aardappelen. Ik heb een hekel aan aardappelplanten in het landschap, ik vind ze lelijk en ze ruiken smerig, dan nog liever mais.
Het was tegen achten, een beetje nevelig, in de verte zag ik de kerk van het dorp, een molenwiek die boven het bos uitstak, een wolk die voor de zon was geschoven. De randen schenen felgoud, een stralenkrans die in lichtroze erachter vandaan kwam. Hemelbrand. De godenwereld is vergaan, de mensheid is aan zichzelf overgeleverd. Götterdämmerung, dacht ik, dat is wat Götterdämmerung is.
Toen floot ik de hond want er kwam me een langzame fietser tegemoet. Door het kleine bosje, langs het wegkruis, liep ik terug naar de auto.


Nabij maar onzichtbaar (08-06-2018)

De das stak rustig het pad over, maar een paar meter bij me vandaan. Het was tegen de avond, een beetje schemerig door de laaghangende bewolking, warm. Ik was de hele weg door het bos nog niemand tegengekomen, alleen hadden er zachte stemmen geklonken uit het zeilbootje dat op de afgelegen plas dobberde, het geluid rolde over het water tot de oever waar ik een tijdje had gestaan om na te denken.
Ik stopte met lopen en keek hoe de das voorbij wandelde, het zag er een beetje sullig uit, zijn neus iets naar voren, alsof hij bijziend was. Ik heb het even opgezocht, en dassen kunnen inderdaad niet zo goed zien, ze vertrouwen vooral op hun reukzin. Ze hebben vaste paden waarover ze lopen die ze markeren met hun eigen geur, deze wissels kunnen eeuwen oud zijn, net als de burchten waarin ze wonen.
Mijn huis staat vlak bij zo'n burcht, tien minuutjes fietsen door het veld richting het Rozenkerkje. Je moet het wel weten, anders zie je het niet, een steile wand van gelig zand met daarin holen, verscholen achter bomen en struiken. Ondanks dat de dassen zo dichtbij wonen, had ik er nog nooit eentje levend gezien. Soms zie je je hele leven iets niet, terwijl het heel nabij is.
Ik keek toe hoe het beest in het hoge gras verdween en liep weer verder. De rest van de avond moest ik heel vaak aan hem denken.


Presentatie PLATBOOK 19: WIE WATER EN VUUR (27-05-2018)

Er waren mooie woorden van uitgever Paul Weelen, die me consequent en op z'n Kerkraads ''t Octavie' noemde wat ik ontroerend vond, de opkomst was buitengewoon, de bundel prachtig. Ik ben trots dat ik deze Limburgse literaire bloemlezing heb mogen samenstellen. Platbook 19 is een boek geworden vol oude bekenden en nieuw talent, in alle schakeringen die de schitterende Limburgse taal rijk is.

De titel van mijn voorwoord luidt: 'Wie 't voor, wie 't is, wie 't och waerd', naar de woorden van Carboon. De eerste alinea lees je hier, wil je meer lezen, ook de 39 bijdragen van alle schrijvers en dichters, Platbook is nu in de Limburgse boekhandels te koop.

WIE 'T WOOR, WIE 'T IS, WIE 'T OUCH WAERD
Ich gruujde op in ein klein dörp aan de Roer. De aaj kirk die euver ’t veldj oetkeek vanoet häöre berg, de luuj röstig en geweun. In de lange, eindeloze zomers holp ich mien ajers in de mooshaof mit de erpele en de bone, sjoefele inne korte boks, zjwarte veut in sandale. Op ’t naojaor, es de sjool weer woor begos, raapde v’r kasjtaanjele inne bos. Vastelaovendj inne zaal, verkleid es kloon, mit balkebrie en nonnevotte. Sjperjes op ’t veurjaor. D’r woor weinig waat deej dinke aan de werrelt daoboete, d’r woor neet meer es dit kleine sjtökske aerd waat mich zo bekind woor. Wo ederein zich kos, en ederein dezelfde modertaal sjprook. Wo ich veulde wie mien veut zich langzaam vaszatte in de grondj dae ich sjoefelde.

(Ook te koop via Uitgeverij TIC)


De kracht van de moedertaal (26-05-2018)

Uit: De Limburger, 25 mei 2018

DE KRACHT VAN DE MOÔDERTAAL
Tekst: ROB COBBEN
Foto: RENÉ CORTEN

Schrijfster Octavie Wolters uit Roermond mocht de teksten selecteren voor het negentiende Platbook. Ze was aangenaam verrast door het niveau van de inzendingen.

Ze kan zich er nog steeds over opwinden. Is zichtbaar geëmotioneerd over de opmerking die een Amsterdammer een tijdje geleden tegen haar maakte; dat Limburgers dialect spreken omdat ze zich willen afzetten tegen de rest van Nederland. Met zo’n opmerking doe je de moôdertaal ernstig tekort, vindt Octavie Wolters. „Het dialect is zo emotievol. Het echte gevoel dat ik bij sommige dialectwoorden heb, kan ik niet overdragen, dat is niet te vertalen in het Nederlands. Dat vind ik jammer en fascinerend tegelijk. De moedertaal bezit een oerkracht.”

Wolters, in 1977 geboren in Sint Odiliënberg en tegenwoordig woonachtig in Roermond, is Neerlandicus. Ze was fanatiek blogger en vlogger voordat ze twee jaar geleden haar debuutroman Voorland publiceerde bij uitgeverij Ambo|Anthos. In het Nederlands. Voor Platbook 19, dat ze samenstelde, schreef ze het voorwoord. In het dialect. Haar eerste publicatie in haar moedertaal, bekent ze. Nee, dat is niet bewust nooit eerder gebeurd. „Schrijven in het Limburgs kwam gewoon niet eerder op mijn pad. Toen ik op mijn website meldde dat ik een boek ging schrijven, kreeg in meteen een reactie van een uitgeverij uit Amsterdam. Ik heb Voorland in het Nederlands geschreven omdat die uitgever dat wilde.” Haar tweede roman, die nog in de maak is en waarschijnlijk volgend voorjaar in de winkel ligt - „het is een rijpingsproces, dat ik de tijd wil geven” - zal ook in het Nederlands verschijnen. Maar ze sluit niet uit dat ze in de toekomst vaker in het dialect zal gaan publiceren, vertelt ze.

Smaakvol
Wolters was aangenaam verrast door het niveau van de inzendingen voor Platbook 19, vertelt ze. „Ik was nieuwsgierig, wist niet goed wat ik moest verwachten. Iedereen kon immers een bijdrage insturen. Maar de meeste inzendingen vond ik smaakvol. Ze straalden een zekere bezieling van de schrijver uit. Dialect schrijven is toch een vak apart. Je leert dat niet op de lagere school, je moet je er echt in verdiepen.”
Zo’n negentig proza- en poëziestukken uit alle delen van de provincie kreeg Wolters onder ogen. Daarvan heeft ze er uiteindelijk 39 geselecteerd voor de nieuwste uitgave van de dialectreeks, die morgen gepresenteerd wordt. „Ik heb me laten leiden door mijn gevoel”, legt ze uit. „Als iemand in mooie beelden spreekt, geef ik me al snel gewonnen. Ik hou enorm van beeldend taalgebruik.”

Harde en zachte dialect
Wat haar het meest is opgevallen? De enorme verscheidenheid aan dialecten. Wolters: „Ik wist natuurlijk dat de Limburgse taal rijk is en dat er veel verschillen in zitten. Maar als dat dan allemaal op papier staat, vind ik dat geweldig om te zien. Het Noord-Limburgs met z’n harde k-klanken, het zachte, zuidelijke dialect met z’n lange tonen...”

Wat haar het meest geraakt heeft? „Enkele bijdragen in het Kerkraads. Dat dialect is hermetisch, je moet als niet-Kerkradenaar moeite doen om het te doorgronden. Maar als dat lukt, dan blijkt hoe prachtig die taal is. Ik was enorm geraakt door het gedicht E sjwestersje van Sjeng Strouven. Opgebouwd uit strofen van vier regels, zonder metrum en zonder rijm. Maar zo aandoenlijk en vertederend opgeschreven, pretentieloos ook. Dat is echt mijn favoriet.”

Iech wós ’t zicher en de mam hauw ’t óch in ’t jeveul: iech zouw e breursje krieje um mit tse kanne sjpieële en voesballe. De entäusjoeng woar jroeës wie de mam mit jet noa heem koam wat zie e sjwestersje neumet. Iech moeët vroeë zieë mit e zoeë sjun sjwestersje, zate ze allenäu, mer iech woar ’t nit.

Platbook 19 wordt 26 mei  om 17.00 uur gepresenteerd in boekhandel Plantage in Roermond. De uitgave kost 9.90 euro.


Presentatie Platbook 19: Wie water en vuur (16-05-2018)

Op 26 mei wordt om 17.00 uur Platbook 19 gepresenteerd. Het thema is: Wie water en vuur. Locatie: boekhandel Plantage Roermond. Iedereen is van harte welkom.

Met veel plezier heb ik deze bundel samengesteld, het niveau van de inzendingen, zowel poëzie als proza, was hoog. Ik ben trots op het eindresultaat en voel me vereerd dat ik een bijdrage mocht leveren aan deze traditie in de dialectliteratuur.

Platbook 19 bevat werk van Sjeng Strouven, Wim Kallen, Paul Sour, Frits Roumen, Arno Kierkels, Toos Schoenmakers, Wiel Roeselers, Han Berghs, Jan Titulaer, Roos Smeets, Ton van Wegberg, Mariet van Knippenberg, Piet Nieuwenhuizen, Hugo Luijten, Jean Dewaide, Corrie Stultiens-Meusen, Han Tummers, Jean Paulssen, Karel Ruiten, Ton Bijsterveld-Claessens, Wim Heijmans, Mien Wijnhoven, Annie Tummers-Huppertz, Jo van Es, Annie van Gansewinkel, Marion Coenen, Ed Gubbels, Leonne Cramers, Vivianne Rijnders, Marleen Schmitz, Els Zeegers-Koelen, Ton in ’t Zandt, Maurice Hinzen, Mia van Wegberg-Kurvers, Marianne Wulms-Hovens en Lisa Naus. Platbook 19 is evenals alle voorgaande nummers voor 9,90 euro te koop in diverse Limburgse boekhandels en via www.ticshop.nl.

Platbook is bedoeld voor Limburgse dialectschrijvers en –lezers. De bundels worden uitgegeven in opdracht van het Huis voor de Kunsten Limburg in samenwerking met Veldeke Limburg, Raod veur ’t Limburgs, Stichting LiLiLi, Uitgeverij TIC en Wim Kuipers. Auteurs uit de hele provincie werken mee om telkens een ander thema te beschrijven in hun eigen verhalen, gedichten en andersoortige teksten


Pagina 34 van 45


Schrijver, beeldend kunstenaar. Lino- en houtsnede, illustratie.

VOORLAND (Ambo|Anthos, 2016)
SLOT (Gloude, 2020)
HET LIED VAN DE SPREEUW (Ploegsma, 2021)

Published author and linocut printmaker from The Netherlands.

//Vragen? Je kunt me mailen op octaviewolters@gmail.com//

DE WEBSHOP IS GESLOTEN
MEER INFO VIA octaviewolters.nl/webshop

www.twitter.com/octaview
www.facebook.com/octaviewolters

© Alle content, in woord, beeld en concept is van Octavie Wolters.
Algemene voorwaarden     Verzenden en levering